Numero: 007124

Rubriko: politiko

Redaktoro: P. Gubbins

Prioritato: 1

Korektita versio

GERMANIO

Majstroverko, sed nur taktika

Fine Germanio reformas sian impost-le°aron, kiu jam de multaj jaroj estis eksmoda, malekvilibra, ­aosa, tro komplika kaj precipe nejusta. Tiun Ši reformon oni dankas precipe al du politikistoj: financministro Hans Eichel [aj­el] kaj kanceliero Gerhard Schr÷der [■redr]. Tamen, bedařrinde, °i ne estas unuavice majstroverko le°dona sed nur taktika.

Pluraj fiaskoj

Reformi le°ojn pri impostoj ur°is jam de pli ol dek jaroj, sed en antařaj elektoperiodoj la partipolitika konstelacio Šiam malhelpis realigon de tia reformo. Du antařuloj de Eichel estis kristansociala Theo Waigel [teo vajgl] kaj socialdemokrata Oskar Lafontaine [lafontÚn]. Waigel, kiun oni ankorař bone memoras kiel Šefan "motoron" por enkonduki solidan eřron, fiaskis kun siaj reformproponoj kaj pro rezisto en la propraj koaliciaj partioj kaj pro rifuzo de la tiama opozicio socialdemokrata. Fakte lia projekto estis relative malbona kaj ne tařgis por majstri la defiojn de nuna ekonomio. Simile Lafontaine fiaskis kun siaj planoj, Šar ili estis tro "socialistaj" ne nur por granda parto de la nun reganta socialdemokrata partio sed precipe por ties kanceliero, Šar Schr÷der estas tre favora al industrio. Lafontaine rezignaciis kaj, sen iu antařa averto, demisiis kaj kiel financministro kaj kiel Šefo de la socialdemokrata partio.

La kanceliero vokis sur la vakan postenon de financministro Eichel, kiu ne havas la karismon de Lafontaine, sed estas bona fakulo. Ene de nur kelkaj monatoj li ellaboris sian reformprojekton kaj invitis la opoziciajn partiojn al komuna diskutado, bone sciante, ke li ne sukcesus realigi reformon sen la helpo de kristandemokrataj partioj, lař la nuna konstelacio en la du Šambroj, federacia parlamento kun plimulto de regantaj partioj socialdemokrata kaj verdula kaj Šambro de (federaciaj) landoj kun plimulto kristandemokrata.

Opozicio malforta

Sed ne estis la plej konvena momento por komuna kaj harmonia realigo de tia reformo, Šar la kristandemokrata partio, skuita kaj skuata de skandalo pri la eksa partiestro Helmut Kohl [kol] kaj liaj kontrařle°aj ka■aj kasoj, havis du tute novajn, parte nespertajn gvidantojn: partiestron Angela Merkel kaj Šefon de la parlamenta frakcio Friedhelm Merz [fridhelm merc], kiu -- kiel Eichel -- estas kompetenta impostfakulo, sed havas nenian karismon kaj absolute ne oratoran talenton. Tamen ambař, sciante pri sia forta pozicio en la reformbezono, volis gajni poentojn kaj do ne simple akceptis la proponojn de la ministro. Ili volis havi la triumfon, ke la ministro devos cedi al iliaj postuloj, kvankam la pozicioj de ambař partioj ne estis tro disaj. Precipe Merz blokis Šion kaj esperis, ke la ministro fiaskos en la dua Šambro kaj post la someraj ferioj devos akcepti la modifproponojn de la opozicio.

Ruza marŠandado

En tiu Ši situacio veki°is la potencinstinkto de la kanceliero, kaj per lerta kaj ruza marŠandado li sukcesis "subaŠeti" (kiel nun diras la opozicio) la registarojn de kvin federaciaj landoj, donante jen bombonon, jen miliardon, jen promeson -- kaj la majstroverko de taktiko sukcesis: ankař la dua Šambro akceptis la reformproponon, kun la voŠdonoj de kelkaj kristandemokratoj. Ties gvidantoj Merkel kaj precipe Merz pro sia evidenta miskalkulado grandioze malvenkis kaj rikoltis mokon kaj kritikon. Ău ili elsavi°os post tia sortobato, tio ne estas tute certa.

Tamen, eŠ se la reformo estas majstroverko de partipolitika taktiko, °i bedařrinde tute ne estas majstroverko kiel le°o mem. Efektive, la opozicio havis plurajn pravajn ob╝etojn, el kiuj kelkaj eniris la definitivan reformon -- kaj tiel ja la registaro povis logi plurajn kristandemokratojn en la dua Šambro. La le°oj restas komplikaj, ne facile travideblaj kaj klaraj, burokrataj malhelpoj restas. Plibonigojn °uos tiuj, kiuj gajnas tre malaltajn salajrojn kaj, Še la alia ekstremo, la grandaj kompanioj. La plimulto de etaj kaj mezgrandaj entreprenoj kaj la metiistoj -- spino de la germana ekonomio -- ne °uos multajn avanta°ojn. Do oni jam povas antařvidi, ke post mallonga tempo oni denove "flikos" la impostle°aron, por ka■i truojn.

Aliflanke Germanio per tiu Ši reformo regajnis reputacion, ankař eksterlande, kaj estas pli bone preparata por la rapide kaj plene evoluanta tutmondi°o. Kaj °ia nuna registaro pruvi°is esti stabila kaj fidinda. Jen do granda kaj grava progreso kompare al la unua amatoreca jaro sub Schr÷der.

MAUL Stefan

 ;